We voelden ons als Frank Masmeijer

Raptim 2 kwam zaterdag naar de Put om rond 14.30 uur af te trappen. Waarom is ons nog steeds niet geheel duidelijk. Ze renden namelijk na 75 minuten voetballen zwaar verongelijkt het veld af. Wat achterbleef waren een scheidsrechter Dirk-Jan in verwarring, Ard die zijn hoogtepunt van zijn carrière meemaakte, vijf spelers van Raptim die nog wel wat wilde doen op het B- veld en VVAC 4 met drie punten en door deze actie van Raptim 2 toch nog wat van VVAC 1 konden zien. We voelden ons niet voldaan, we voelden ons een beetje als Frank Masmeijer die erbij is gelapt door zijn vrouw Sandra. Sandra, die dacht dat Frank een comeback zou maken op TV maar nu in de cel zit in Antwerpen en verdacht wordt van drugshandel.

Pass-trap oefenen bij Noordeloos
Brian mocht samen met Ard, Harrie, Andre, Patrick, Ronald, Stefan B., Ronnie, Sander , Gerard, Stefan Prins en Otto starten in de basis. Dat de laatstgenoemde het 90 minuten lang mocht proberen in de spits is velen langs de lijn compleet onduidelijk. Niet vanwege zijn uithoudingsvermogen, maar vanwege zijn dramatische spel, bijna 90 minuten lang en de goal die hij aantikte om er toch nog eentje op z’n naam te zetten maar er door Dave SOWIESO was ingegaan. Nee, Otto, wist werkelijk iedere bal te verknallen, over te schieten, half te raken of gewoon te missen . Misschien dat ‘ie was aangestoken door onze rechtsbuiten Sander die volgens de leiding nooit heeft geoefend op een pass-trap oefening bij Noordeloos. Het was dan ook niet voor niks dat Menno na vier minuten al warm ging lopen en de blik van Sander meer op Menno was gericht dan op het spel. Nee, Sander speelde zich weer buitengewoon goed in de etalage om het gesprek met hoofdtrainer Perry Blokland van Noordeloos aan te gaan. Daar waarschijnlijk een meerwaarde. Bij ons vandaag niet. Maar ondanks deze inbreng wisten we toch op 1-0 te komen. Stefan Prins die soms net zo bleek ziet als Edwin in zijn goede tijd, plofte de bal net buiten de 16 binnen. Een prachtige trap bracht Raptim aan het wankelen. Althans, dat deed het al bij de aftrap. VVAC kreeg de eerste helft alle ruimte om te combineren en een vijftal 100% kansen, maar wisten er hiervan niet één te benutten. Het leek alsof we nerveus waren, niet durfden te voetballen, of we moe waren. VVAC 4 maakte teveel fouten en het was soms veel te nerveus, te voelen tot op de bank. Een bank overigens die bestond uit mensen die bij VVAC 2 en 3 zeker in de basis hadden gestaan en minimaal voor nood mee konden met VVAC 1. Dave nam er plaats samen met Donnie, Jeroen, Ronnie, Menno en Joeri.

Gordon Ramsey
Vlak voor de rust kwam Joeri in het veld voor Andre die waarschijnlijk energie wilde sparen voor zijn Pimps & Hoes party ter ere van zijn verjaardag. Tijdens de rust was het stil. VVAC 4 verbaasde zich over zichzelf. Joeri hoefde eigenlijk niet veel te zeggen, behalve dat Sander 3 meter in het veld mocht opschuiven en op de bank kon gaan zitten. Dave bracht energie terug in het veld. De rushes die hij maakt, het gevaar waar hij voor zorgt met zijn snelheid en hoe hij als klein manneke boomlange verdedigers opzij weet te heupwiegen, geeft de ploeg vertrouwen. Hij was dan ook voor 99% verantwoordelijk voor de 2-0. Een actie vanaf het middenveld -waarbij er drie mensen werden gepasseerd- resulteerde in een rolletje langs de keeper. Helaas staat de goal op naam van Otto die de bal kinderachtig aantikte. Via Stefan Prins liepen we uit naar 3-0 op aangeven van Donnie die net het veld was ingekomen. Ook Jeroen was blij dat hij na 19 maanden weer een officiële wedstrijd kon meeballen voor Harrie, die moe was. Die blijheid duurde welgeteld 11 minuten. Wat er toen gebeurde zorgde bijna voor een verhuizing van de supporters van veld A waar het 1ste voetbalde naar veld B. Ze hebben in ieder geval een minuut of vijf gemist van de wedstrijd. Raptim kreeg een tweede penalty tegen na eerst op 3-1 te zijn gekomen en een penalty voor VVAC 4 die Ronald maakte en 4-1 op de borden zette. Kort daarop gaf scheidsrechter Dirk-Jan volkomen terecht een tweede penalty. Met mensen die zichzelf wijsmaken constant gediscrimineerd te worden en een acceptatieniveau hebben die net zo laag is als het huidige inflatiecijfer, zorgt dat minimaal voor opschudding. Daar kunnen we nog een beetje inkomen, maar dat je besluit het veld af te lopen, verbaasde zelfs een paar spelers van Raptim 2, waaronder de keeper die de penalty wel wilde houden en op doel ging staan. Maar tot een schot kwam het nimmer. Het bloed kookte al van een paar ploeggenoten en de speler die zag dat de bal op de stip ging, werd wild en schoot de bal richting de heining. Gordon Ramsey is er niets bij en het sein voor scheidsrechter Dirk-Jan om af te fluiten.

Juichen
Met 4-1 en de altijd sussende Menno die half Raptim omhelsde onderweg naar de kleedkamer genoten we niet echt na van de wedstrijd. Dat gold niet voor Ard. Hij was trots. Trots op het feit dat we letterlijk de tegenstander van de mat hadden gespeeld. Een hoogtepunt in zijn carrière. Inmiddels zijn we geen koploper meer en staan we tweede. Samen met het 2de elftal hebben we 19 punten, eens zoveel als VVAC 1, het hoogste aantal van de seniorenteams en zijn we samen met het G-team ongeslagen. Bedankt voor het gejuich, bij voorbaat. Tot zaterdag. Uit bij Peursum 3.

(Dit verslag is na publicatie op vvac.nl direct offline gezet. De reden hiervoor is dat het bestuur van VVAC dit verslag discriminerend noemde en onnodig uitlokte. Na een gesprek met de schrijver Jeroen van Muijlwijk en voorzitter Frans den Adel en Dick de Groot is het verslag destijds aangepast en alsnog online gezet onder druk van het bestuur en onder protest van Jeroen die zich helemaal niet herkende in de uitleg. Dit verslag is het originele -ongecensureerde- verslag).