Dammen, schaken en pannenkoeken bakken bij Papendrecht

Dammen, schaken en pannenkoeken bakken bij Papendrecht

Met zeven punten na vier wedstrijden en een doelsaldo dat noch negatief noch positief was reisde VVAC 4 zaterdag 9 november als Aladdin in Wonderland af naar Papendrecht 8. Na dieptepunten in 2017 en 2018 was daar eindelijk een straaltje licht dat groter wordt naarmate het seizoen 2019-2020 vorm krijgt. Natuurlijk, het is niet meer wat het geweest is, maar het feit dat we weer eens winnen en dat via een verslag aan onze volgers en ander teams kunnen vertellen, maakt toch dat wij wekelijks met een net wat hardere klinkende Ace of Base in de auto naar en van de Put rijden. Gewoon lekker. Maakt niet uit lekker, bedankt, jo, hoi, doei. hoppa. Dat gevoel.

Genootschap Nutteloze Kennis

De mannen die de ijzige handen van de 69-jarige scheidsrechter zaterdag schudden in de basis van VVAC 4 waren William, Joeri (Ronald), Jeroen, Bons, Coen, Ard, Ronnie, Aart (Tuit), Andre, Woutje en Giovanni Diaz (Gerben). Op veld 4 tegen Papendrecht 8 kon je de eerste helft nog beter omhoog kijken dan naar de wedstrijd, want het was bar slecht. De bal stuiterde zelden de goede kant op, combinaties strandden vaak bij het aanspelen van de tweede eigen speler, waarna zijlijn, achterlijn of tegenstander het vervolg was. Je had de neiging om in het veld net als de omstanders ook maar omhoog te gaan kijken, want het spel na twee zelf aangevraagde degradaties in de afgelopen twee seizoenen, is in de vijfde klasse niet heel best, en dat is een understatement. Voor de squad van Papendrecht 8 is deze klasse oud en vertrouwd. Er stonden twee supporters van Papendrecht bij het doel van William te kijken (niet omhoog), en het leek wel of de iedere speler was opgedragen minimaal twee vrouwen mee te nemen, want die hadden duidelijk de overhand in het aanmoedigen van de mannen van Papendrecht 8. Overigens was er één man langs de lijn, de leider van Papendrecht, die het aanmoedigen en becommentariëren van de wedstrijd , dat na 15 minuten wat verstomde lngs de lijn, het langst volhield maar wat de man zei sloeg niet echt ergens op. Iedere keer als VVAC 4 iets tegen scheidsrechter zei over een naar onze mening duidelijke overtreding (en dat gebeurde redelijk vaak in de wedstrijd) kwam deze man, deze leider iedere keer met de quote, ‘Joh, ga toch lekker dammen’ of als Andre over de reling werd geduwd ‘Joh, ga toch pannenkoeken bakken’, of als Gerben zijn enkel vol werd geraakt, ‘Joh, ga toch schaken’. Er bestaat in Nederland een Genootschap voor Nutteloze Kennis en Uitspraken. Wij verdenken deze man van lidmaatschap.

Popeye

Heel soms lukte het VVAC 4 wel om van achteruit op te bouwen, via de almaar meer sjouwende Ronnie de bal bij Ard of Jeroen te krijgen waarna de voorhoede met Andre, Wout en Gio af en toe zorgde voor een dreigende situatie. Het leidde zelfs na een rare val van Andre tot een penalty die hij strak binnenschoot. Binnen vijf minuten trok Papendrecht de stand weer gelijk. Na een onbesuisde actie van William ging de bal op de stip. William vond zijn actie niet onbesuisd trouwens. Maar het werd wel 1-1. Ard zorgde vlak voor rust na een individuele actie nog voor de 1-2 ruststand.

Na niet noodzakelijke wissels begonnen VVAC 4 iets beter aan de tweede helft om maar niet te praten over Papendrecht. Het leek wel of zij in de rust hele andere dingen hadden gedaan dan schaken, dammen en pannenkoeken bakken. Furieus startten zij aan helft 2. Het werd een paar dreigend, maar gelukkig hadden we William. Hij verdedigde vaak meer dan alleen zijn eigen 16 meter en deed dat alsof hij Popeye the Sailorman was. Zodra de bal binnen 18 of 20 meter kwam en de verdediging van VVAC dreigde de bal niet te halen, dan haalde William de tegenstander sowieso. Hij beukte menig Papendrechter omver, waarna hij dan om zich heen kijkt of iedereen dat wel heeft gezien en vervolgens met zijn rug naar de eigen goal achteruit huppelt, als een soort vreugdehuppeltje. Ga toch pannenkoeken bakken moeten sommigen hebben gedacht, maar hij hield daarmee wel zijn doel schoon in helft 2. En VVAC 4 bouwde als routiniers de voorsprong uit met een geniale goal van Andre ‘Tadic’ Vlot die een lange bal van Ard Visser briljant voor zijn eigen voet dood legde en de keeper volkomen kansloos en perplex liet. Jeroen maakt via een volley de 4-1 en daarmee was de wedstrijd klaar.

Heerlijk, gewoon heerlijk om na vijf wedstrijden de minste verliespunten te hebben van VVAC 1, 2, 3 en 4 en 6. Wij hebben weer zin in de autoritjes, I saw the sign and it opened up my eyes I saw the sign.