VVAC 4 maakt zich op voor iets nieuws

De laatste wedstrijd is inmiddels 13 dagen geleden gespeeld. Het was letterlijk niet om over naar huis te schrijven. De laatste competitiewedstrijd van VVAC 4 waarin we 5-0 klop kregen bij Rijsoord 8 was er eentje die past in de reeks van verliespartijen in de maand april. De laatste overwinning stamt nog van 22 maart, maar het niveau dat we daar behaalden lijkt wel een eeuw geleden. Nee, het was zelfs lastig om 11 man op de been te brengen en TD Rik van Zijl ontbrak tot overmaat van ramp ook nog eens. Het is tijd. Tijd voor 20 graden +, een wedstrijd tegen -wie durft- VVAC 2 of 3 en wellicht dat Noordeloos 1 nog wordt ingepast in het schema. Het zou zomaar kunnen, aldus hoofdtrainer Blokland, die deze uitdaging dezelfde seconden nog introk… Het is tijd voor het Klaas Heyboer toernooi, tijd voor iets nieuws. Een nieuw seizoen.

De opstelling tegen Rijsoord kan helaas niet meer met zekerheid worden gegeven. Waar ik op terugval is het verfrommelde briefje met het scoreverloop en her en der een aanvullende opmerking.

31’ 1-0, misgrijpen Brian
45’ 2-0, prachtige volley
47’ 3-0, niet handige actie van Joeri
60’ 4-0, mooie kopbal
71’ 5-0, ….

Geur en spelers
De koek was op eind maart. De euforie was er rond die tijd eentje om van te genieten en dat deden we ook. We roken aan het kampioenschap wat de doelstelling was voor dit seizoen, maar helaas veranderde die geur in doodnormale lucht. Het is niet gelukt. Een vijfde plaats is hetgeen prijkt op de scoreborden bij de Put die Appie eindelijk weer eens op orde heeft. Ook van dat voornemen in augustus komt niet altijd wat terecht. Twintig wedstrijden gespeeld met zo ongeveer 20 verschillende spelers en 30 punten bij elkaar gevoetbald. Iedereen had op zijn manier een toegevoegde waarde in het team, althans ervan uitgaande dat iemand het veld oploopt om te willen winnen. Hierbij de ‘subjectieve’ omschrijving van alle spelers die dit seizoen in actie kwamen.

Andre Vlot; De opkomende back, miste nauwelijks een wedstrijd en kon een verloren partij prachtig relativeren en mensen van het team overtuigen dat het terecht was dat we verloren hadden. Scoorde twee keer een goal en werd evenzoveel keer MvP.

Brian Stuij; Keeper, wisselde zeer sterke wedstrijden en prachtige reddingen af met momenten waarin het leek of hij achter het doel stond. Wisselvallig, maar zeker punten gepakt. En verloren. Miste geen enkele wedstrijd. Twee keer MvP

Colin Stuij; Een seizoen met twee gezichten dat gelijk opliep met zijn vaderschap. Na de geboorte van Liv was de energie elders. En wellicht terecht. Maar de rushes van het begin dit seizoen zitten er nog in. Topscorer geworden van VVAC 4 met 13 goals en tweemaal MvP. Was het één keer niet eens met een wissel.

Donnie; Een revelatie. Zijn tuin bijna op orde, winkelwagentje op zaterdagochtend lekker gevuld en zaterdagmiddag zonder blessure goed ballen. Een laatbloeier met een paar prachtige goals (5 totaal) en twee keer verkozen tot MvP.

Edwin Molenaar: Een vliegende start dit seizoen maar na september niet meer in actie gekomen. We misten rushes en dan met name het deinzen van je haardos ontstaan door wind en jouw snelheid. Verhuizing en verbouwing voerden de boventoon. Maar nochtans scherp op de VVAC 4 app.

Gerard Griffioen: Man met wellicht de beste trap in de ploeg. Schiet te vaak niet op doel, maar kan goede passes geven. Geen heel opvallend seizoen, drie keer gescoord en een zeer blije papa.

Harrie Duizer: Zoon van een hele trouwe supporter, genaamd papa Duizer. Meerwaarde in de verdediging als hij oplet. Kan dekkend nog mee in VVAC 2. Blijven Har, volgend seizoen. Drie keer gescoord, twee keer MvP.

Joeri van Zijl: Bewustwording is een proces. Zo ook bij Joeri. Eindelijk zijn positie als laatste man niet alleen gevonden, maar ook omhelsd. Een steady factor. Goed seizoen gedraaid en zoon van een hele trouwe supporter/TD, pap van Zijl. Twee keer gescoord en even zo vaak lulletje van de week.

Mario Breedveld: Indien scherp altijd een meerwaarde in de verdediging. Coachend sterk, dekkend soms nog sterker. Maar randzaken nemen weleens de overhand. Werk, relatie, spinnen. Mooi ook dat ouders komen kijken naar je prestaties.

Martijn v/d Dool; Heel veel humor op de bank, dus meerwaarde voor het team. Volgend seizoen graag komen.

Menno van Driest; Omgekeerde tackle is naar hem vernoemd, Doe even een ‘van Driestje’. Draaide een lekker seizoen. Afwisselend dat wel, en soms aanvallen van lomp doen. Twee keer MvP en twee keer lulletje van de week.

Otto Meerkerk; Spits, hier mist een bijvoeglijk voornaamwoord zou leraar Otto zeggen; ‘beste’. De man die heerlijk kan juichen na een goal, acht keer scoorde waarvan één hele mooie volley. De man die verdriet kende begin december. Was het nooit eens met zijn wissel.

Peter Vlot; Regelneef pur sang, heeft het beste met VVAC 4 voor. Soms wat onzeker over eigen kunnen, maar speelde goede wedstrijden. Ook een paar slechte. Leider die op de achtergrond veel regelt en na de wedstrijd danst in de kleedkamer.

Rick Schakel; Door blessure niet gevoetbald. Opereren en aansluiten is het devies voor het volgende seizoen.

Ronald van Hattem; Waardeloze start seizoen opgeluisterd met een hoogtepunt aan het einde seizoen. Was wellicht de beste in de afgelopen vijf wedstrijden (waar we overigens 1 punt uit haalden) Scoorde twee keer, werd twee keer MvP en wordt straks papa van twee kinderen. Twee, een magisch getal.

Ronnie van Sinttruije: De beste mid-mid van VVAC 4. Niveau te weinig gehaald dit seizoen, maar als het er was wonnen we. Weet spel goed te verdelen, overzicht en reciteert de zin ‘Sluit nou eens aan’ iedere wedstrijd. Winnaar Ultra lulletje van het seizoen. Scoorde daarnaast nog acht keer.

Sander Terlouw: Verliet Noordeloos voor zijn geluk bij VVAC 4. Draaide naast rare acties een redelijk goed seizoen. Scoorde vijf keer, passeerde ontelbaar keer zijn tegenstander en zichzelf. Lacht hard als hij gewisseld wordt.

Stefan Breedveld: Steady middenvelder. Lekkere linkspoot die als verdedigende middenvelder strakke potten speelde. Er zit meer in. Scoorde wel vier keer dit seizoen en juicht met één arm omhoog.

Marco Tuiten: Stofzuiger die het seizoen niet kon afmaken door blessure. Viel vaak in en speelde als voorstopper zijn beste wedstrijd. Maar was ook weleens niet thuis op het middenveld. Aan conditie werken en naar Bunaken vliegen.

Wim Korevaar; Leider langs de lijn die er hopelijk volgend seizoen vaker is. De humor, soms het inzicht, maar altijd het fanatisme langs de lijn. Leen Bakker kan zaterdag zonder je. Wij niet meer.

Familie Bons en Familie Kok en anderen die ons hebben geholpen bij een ondertal, dank voor je inzet.

Persoonlijk probeer ik altijd uit het verslag te blijven. Daar draait het niet om wat mij betreft. Het draait om de supporters en spelers, maar gezien de felle kritiek op mijn (ik citeer ‘belachelijke’) wisselbeleid en het laatste verslag dit seizoen maak ik op die regel een uitzondering. Sinds april vorig seizoen heb ik afgescheurde kruisbanden. Door gemakzucht en andere dingen die ik belangrijker vond/vind heb ik nog geen operatie ingepland. Het zette me dit seizoen langs de lijn in een dugout met de vaste supporters. Ik heb genoten van het seizoen. Anders dan als speler, maar genoten. Ondanks de confronterende momenten dat er wordt omgekleed en gedoucht was het goed zo. Ik wil alle spelers bedanken. Zij zijn uiteindelijk de ingrediënten voor een verslag. Het was heerlijk om jullie rare acties uit te vergroten en te laten lezen door jullie, jullie familie, vrienden en kennissen en clubgenoten.

VVAC 1 en –o.k.- ook VVAC 2 veel succes met respectievelijk de periode die lonkt en de handhaving die donderdag wordt uitgevochten. Heren Molenaar en Duijzer, er zijn nog spelers van VVAC 4 beschikbaar mocht je zekerheid willen inbouwen. Ik wens iedereen een gave en vooral onvergetelijke zomer.

Tot zaterdag, tot het Klaas Heyboer toernooi, tot volgend seizoen.