Tegenstander Peursum 3 stond afgelopen zaterdag op de weekbrief. Het werd een wedstrijd met twee gezichten. Een eerste helft die we -op de goal na van Jeroen- gauw moeten vergeten en een tweede helft waarin met 5 goals een eindstand van 6-2 kon worden ingevuld op het wedstrijdformulier.
Topscorer
Brian, Joeri, Harrie, Andre, Patrick, Jeroen, Stefan Breedveld, Gerard, Donnie, David en Sander stonden op het kunstgras te popelen om af te trappen. Op de bank namen de wissels waaronder Otto -met ongeloof- plaats, samen met Peter, Elard en Ronald. Leider Wim stond samen met Menno en Ronnie in spijkerbroek naast het veld. Tuit was druk op het dak bezig, Stefan Prins verbouwde zijn huis, Mario jaagt op koala’s in Australië en Ard spaart krachten. Ze waren er niet bij zaterdag. De wedstrijd begon in het voordeel van VVAC en ondanks dat het langs de kant werd omschreven als een belachelijk slechte eerste helft, voelde dat voor sommige spelers anders in het veld. Helemaal voor Jeroen. Hij maakte z’n rentree in de basis en hoe. Een aanval over één schijf (Dave) belandde na een actie op rand zestien voor de rechtervoet van de opstormende Jeroen. Hij dacht niet na en schoof de bal beheerst binnen. Hij kon zijn geluk niet op. Niet alleen omdat hij VVAC 4 op voorsprong zette, maar vooral omdat hij nu koploper is in het topscorer klassement gemiddeld aantal goals per wedstrijd. De 1-0 bracht VVAC dan wel in een euforische stemming, het spel werd er niet beter van. De ruimtes tussen de linies werden groter en groter en nadat Ronald in het veld was gekomen voor Jeroen werd het plotseling 1-1. Het was de russtand.
Harrie, Harrie
Leider, laatste man, FM-er, FIFA -fanaat en snelste man op de wereld Joeri sprak in de rust zijn ongeloof uit. Het moest beter. VVAC 4 dacht er te makkelijk over. Het praatje had zijn uitwerking. VVAC 4 begon fanatiek aan helft 2. Via goals van Don en Sander (die wederom een ‘Hallo-Noordeloos-kijk-eens-hoe-goed-ik-kan-voetballen’ wedstrijd speelde) liep VVAC snel uit naar een 3-1 voorsprong. Dankzij goed keeperswerk van Brian werd Peursum op afstand gehouden, maar een rare actie van een voorhoede speler van Peursum die Joeri neerbeukte in het vijfmetergebied leidde tot een mooie omhaal en de 3-2. Peursum sloot aan, maar het voetbalgogme van VVAC, het uithoudingsvermogen en fantastisch verdedigend werk van Man of the match Harrie brachten VVAC de overwinning. Harrie. Harrie. Het werd niet gescandeerd langs de kant, maar het had niet misstaan. Harrie valt eigenlijk niet vaak op in wedstrijden, het oogt soms kleurloos. Hij speelt zijn minuutjes, raakt soms moe, roept Ronnie tot de orde, schreeuwt niet veel, maar als dat wel zo is, is er echt iets aan de hand. Harrie. Harrie. Woonachtig in Breda, een vader die altijd komt, Harrie die soms twijfelt om door te gaan in het veld of met voetballen überhaupt. Harrie is belangrijk, zelden een onvoldoende, zelden een negen. Vandaag de beste. Dave en Donnie en weer Dave waren verantwoordelijk voor de 6-2 eindstand. Dat Dave soms irritatie opwekt met zijn acties en uitspraken in het veld dat begrijpt zelfs James Sharpe, maar de tegenstander van Dave verloor halverwege de tweede helft zijn controle. En hoe. Op de middellijn passeerde Dave zijn tegenstander. Enig hoongelach vanaf de bank maakte dat zijn tegenstander als een ware Speedy Gonzales achter Dave aanging. Hij zei geen miep-miep, maar wat hij wel deed was een tackle inzetten ver van de bal vandaan en halfhoog op de benen van Dave. Hij verloor zichzelf. Hij dacht niet meer na. Excuses zijn gemaakt door de aanvoerder van Peursum na de wedstrijd en in het wedstrijdverslag, welke uiteraard zijn geaccepteerd door VVAC 4. Al duurde dat even voor Gerard die zich tijdens de wedstrijd niet kon inhouden. Hij kon er vlak voor tijd met geel af. Dom en daarom terecht verkozen tot lulletje van de week.
Otto, Elard en Peter vielen alle drie goed in. Otto maakte zijn optreden van vorige week niet helemaal goed, maar een begin is gemaakt. Elard ontpopt zich tot een veteraan en roept met zijn lichaamstaal de vraag op waarom hij wordt vergeten in de basis. Met een goal en assist drukte hij een stempel. Peter kon ouderwets los. Hij maakte van de twintig minuten die hij kreeg een waar feest en verheft puffen tot een kunst. Als de bal buiten zijn bereik komt gaat de versneller erop. Zijn mond trekt samen tot een kus in de lucht, zijn hoofd wordt wat roder, zijn armen bewegen sneller dan zijn benen en hij kijkt nimmer weg van de bal.
Angerlo Vooruit
Inmiddels staan we op 22 punten na 9 gespeelde wedstrijden en gedeeld eerste met GJS die een wedstrijd moet inhalen zaterdag. Tweeëntwintig punten, het meeste van de seniorenteams en bijna drie keer zoveel als ’t Harde 4 en drie meer dan Angerlo Vooruit 3. VVAC 1, 2 en 3 heel veel succes de komende wedstrijden. We hopen dat jullie de punten pakken die jullie nodig hebben. En oh ja, het verslag van de wedstrijd op 1 november tegen Raptim is na een tijdje offline te zijn gezet weer bijna in zijn geheel terug te lezen op deze site.

Realisatie: Webdesign Alblasserwaard