VVAC 4 dendert door

Er is geen houden aan. Steeds meer begrijpen we de -lachende, jaloerse, verlangende- blikken als we op een gemiddelde donderdagavond of zaterdag naar veld A of B lopen. VVAC 4 staat na 10 wedstrijd inclusief de 4-2 overwinning zaterdag tegen het sterke Sliedrecht 9 op 25 punten. Zaterdag wonnen terecht, maar we wonnen vooral door de eerste helft.

Wanhoopskreten
Het wordt steeds lastiger kiezen voor de leiding zou je zeggen. Want een elftal op kampioenskoers trekt mensen aan. Niet alleen richting oud eerste elftalspelers, zelfs van andere dorpen en steden wordt er gevraagd of er nog plaats is in deze selectie die steeds meer uitgebalanceerd lijkt te raken. Maar succes zorgt ook voor spanning, stress en dus –indirect- ziekte. Wim, Menno en Andre waren hiervan zaterdag het levende bewijs. Supporters en vaders Duizer, van Zijl en Breedveld zagen samen met – oud- VVAC 4 spelers Tuit, Martijn, Rick, Edwin (+ Wim Hol en Felix) dat good old Brian in de verdediging stond samen met Harrie, Ronald, Jeroen en Ard. Stefan liep met Donnie en Elard op het middenveld. Voorin stonden Prins, Dave en Sander te wachten op de aanvoer. Scheidsrechter Otto floot de wedstrijd. En dat verdient wel een pluim. Na een heuse campagne die donderdagavond startte om zelf niet te hoeven fluiten durfde hij de fluit zaterdag zelf op te pakken. En hoe. Hij was over 90 minuten wellicht de beste en in ieder geval de meest constante van het veld en fluit zich zodoende -wat de schrijver- betreft naar een nominatie voor een basisplaats zaterdag in en tegen Almkerk. Scheidsrechter zijn is een vak apart, maar voor tips zou ik als scheidsrechter in crisis Otto even bellen. VVAC 4 startte sterk. We wonnen veel fysieke duels en waren vernuftig in combinaties. Elard de Raad luisterde zijn basisplaats op met prachtige acties, alsmede een assist. Man of the match Ronald liep ouderwets te rauzen en Ard schreeuwde zo vaak zijn eigen naam dat het bij ongeveer alle mensen op en naast het veld ging opvallen. Het ging zelfs lijken op scanderen. Al was de bal maar enigszins in de buurt van de voetjes van Ard galmde het ‘VISSER’ of ‘ARD’ of ‘ARD VISSER’. Als je dan ook echt de bal hebt, a la, maar dat was in meerderheid van gevallen niet zo, waardoor de kreten gingen lijken op wanhoopskreten. Halverwege de eerste helft kwam VVAC op voorsprong. Een corner rolde voor de voeten van Jeroen. Zijn inzet werd onreglementair gekeerd. Het was hands en Otto wees resoluut naar de stip. Dave scoorde. En was tevens de maker van de 2-0 na een goede steekbal van Elard. Stefan Prins tekende op slag van rust nog voor een koppende 3-0 na een goede actie en voorzet van Donnie. Er was geen vuiltje aan de lucht.

Verhoging entreegeld
Na een relaxt bakkie thee begonnen we zonder Stefan Breedveld en met Peter Vlot aan de tweede helft. Daarin liep zo goed als alles anders. Sliedrecht drong aan en wilde meer dan verliezend terugrijden. De tweede adem was door het jonge team sneller gevonden dan door menigeen bij VVAC 4. Met name de wissels van Donnie en Jeroen voor respectievelijk Ronnie en Joeri zorgden voor een verdere kanteling van het onzuivere spel in helft twee. Waar Jeroen en Donnie in de dugout nog proosten op de 3-0 (eindstand voor hen) liep het in het veld mis. Door half ingrijpen en veel ruimte scoorde Sliedrecht. Twee keer. De mannen van Sliedrecht 9 kregen vleugels en de gewisselden Donnie, Jeroen en Stefan liepen nog net niet warm, maar het scheelde niet veel. Het is dat Brian een retegoede wedstrijd keepte en Ard met een prachtige kopbal zorgde voor de 4-2 en ontspanning op het gehele sportpark. Want mensen leven mee. Ook al speelt VVAC 1 Asperen ! van de mat met 6-2, zien we de blikken heen en weer gaan van veld A naar veld B. Je zou er zelfs over na kunnen denken om het entreegeld aan het hek te verdubbelen als het eerste en vierde tegelijk spelen, maar laten we de ledenvergadering hieromtrent maar even afwachten.

Volgende week wacht Almkerk. Om 14.30 trappen we af en hopen we na 90 minuten gelijk in verliespunten te komen met koploper GJS. En zoals Bruce Lee zou zeggen; The key to immortality is first living a life worth remembering. Kom dus. Zaterdag. Naar Almkerk.