VVAC 4 bevindt zich in de duisternis

Niets lukt meer aan het einde van het seizoen bij VVAC 4. Er is geen man overboord overigens. We gaan niet degraderen en worden zaterdag niet zoals bij VVAC 3 of VVAC 7 weggespeeld met respectievelijk 7-0 en 1-5, maar plezierig is het allerminst. Na de 3-2 nederlaag tegen de nummer 10 in onze competitie, Peursum 3, voelt het alsof we ons in de duisternis bevinden, zonder kaarslicht. En als er dan toch een lichtpuntje was dan waren dat de supporters. Martijn v/d Dool schaart zich bij de vaste kern met vader Duizer en van Zijl, Rick Schakel meldde zich samen met Tuit + Colin en met blessures, Edwin Molenaar was lijkbleek maar present, de dames van vorige week waren er ook dit keer en op de tribune ging de jeugd naïef tekeer alsof we nog kampioen konden worden.

Donnie’s tuin
Brian, startte samen met Joeri, Andre, Menno, Harrie, Ronald, Stefan, Gerard, Donnie, Peter en Sander in de basis. De opstelling kan hier net zo goed niet genoemd worden, want om Joeri te quoten, ‘Het was de slechtste eerste helft van het seizoen’ gaat misschien wat ver, maar heel best was het niet. Of het nu kwam door de 4-4-2 opstelling bij Peursum, de tuin van Donnie die maar niet afkomt, Otto die niet in de basis startte, het avondje ’s Hertogenbosch dat in het verschiet lag of dat we VVAC 1 dit keer de apotheose gunden is niet bekend, maar VVAC 4 is geen schim meer van wat het kan zijn. Er ging ook wel wat goed. Zo kwamen we al snel op voorsprong en hoe. Een prachtige aanval ingeleid door Stefan die met een snijdende pass Sander in stelling bracht om een voorzet te geven op Otto -die was ingevallen voor de geblesseerde Gerard- maakte deze halfhoge voorzet bijzonder goed af. Sander speelde overigens samen met man of the match Peter een goede pot. Het was weer ouderwets genieten van Peter. Na vijf minuten liep hij zo rood aan dat je zou denken dat er iets op ontploffen staat. Dat is ook zo, maar Peter weet die spanning, die energie om te zetten in ontelbare loopacties, schreeuw colonnades, her en der een beweging waar de supporters warm van worden en de tegenstander niets van begrijpt. Ja, Peter was in goede doen.
Het was niet voldoende om de 1-1 te voorkomen. Gemakkelijk kwam Peursum door half ingrijpen van de verdediging langszij en deze gelijke stand was tevens de stand waar we mee aan de thee gingen.

Twee
De tweede helft ging VVAC voortvarender van start. Menno, Andre en Harrie zaten iets korter op de man en Ronnie was in het veld gebracht voor de publiekswissel Peter. Heerlijk hoe Ronnie op routine de bal kan verdelen in het veld en bijna altijd aanspeelbaar is. Datzelfde geldt de laatste wedstrijden voor Ronald die -sinds hij uitsluitsel kreeg van de gynaecoloog over het feit dat hij vader wordt van een tweeling- vrij en sterk voetbalt. Hij was ook degene die VVAC 4 op voorsprong zette. Beheerst rondde hij een aanval af met een schuiver in de korte hoek. Wat er toen gebeurde met VVAC 4 is niet echt te begrijpen. Peursum rende erop los, maar voetbalde niet heel sterk. VVAC 4 is getest door Peursum 3 en niet geschikt bevonden om vandaag de punten op de Put te houden. En dan waren en nog genoeg krachten beschikbaar die daar anders over dachten. Zo was daar good old scheidsrechter Wilco Kroes die een penalty gaf na een ‘overtreding’ op Otto. De rangorde van wie er aan de beurt is voor het nemen van een penalty is bij VVAC 4 afhankelijk van of je ‘m erin schiet of niet. Mis je, sta je onderaan. De laatste keer werd de penal genomen door Ronnie nadat Joeri had gemist, maar Joeri wilde vandaag zijn aantal goals wel heel graag opkrikken. Het lukte hem niet. En dat kon je al zien in de aanloop en hoe hij de bal neerlegde. Alsof de goal al was gemaakt, zo liep Joeri naar de bal. Hij schoot de bal heerlijk binnen voor de keeper; halfhoog net niet in de hoek. Nee, hij blijft niet alleen met zijn goals op twee steken, hij heeft nu ook dit aantal gescoord met het lulletje van de week. De andere kracht die parten speelde was Peter, maar ook hij kon net als de wissel Wout die snel werd teruggewisseld na een dramatische invalsbeurt, het tij niet keren. En zo gaat dit seizoen met een 3-2 verlies en kampioenschapaspiraties uit als een nachtkaarsje.

Wezenloze komeet
Toen wisten we nog niet dat VVAC 1 als een wezenloze komeet licht zou brengen op de Put. Ze speelden Groot-Ammers met 3-2 naar huis. De euforie was dan toch daar. En die werd in de bus meegenomen naar ’s Hertogenbosch en op die euforie gaan we het seizoen afmaken. Zaterdag om 12.30 uur bij EBOH met wellicht nog nacompetitie bij VVAC 1.