“Je gaat het pas zien als je het door hebt”

Het was even zoeken naar het seniorenelftal wat zaterdag drie punten op de Put wist te houden, maar VVAC 4 hield samen met het G team als enige twee (senioren)teams de eer nog enigszins hoog met respectievelijk een 4-3 en 6-3 winst en beide teams zodoende genietend van de volle winst uit de gespeelde partijen. VVAC 1 en 2 verloren, het derde stal een punt, de dames speelden gelijk en VVAC 5 en 6 gingen ook puntloos de zaterdagavond tegemoet. ‘Vijf gespeeld vijftien punten’ zei Frank Kok als leider van het derde elftal zaterdag over VVAC 4 en zo is het maar net.

Cavia
Donnie (keeper #5), Joeri, Menno, Andre, Elard, Patrick, Ronald, Ronnie, Stefan (Prins), David en Brian waren de 11 man die zaterdag ten strijde trokken tegen Schelluinen 3, op dat moment de nummer 3 in de zaterdag reserve 4e klasse. Een topper, op papier. Maar na twintig minuten mag er van dat affiche geen sprake meer zijn. Desalniettemin waren die eerste twintig minuten voldoende om op 2- voorsprong te komen via een terecht gegeven penalty door scheid Kroes, ingeschoten door Ronnie en Stefan die de 2-0 keurig binnenkopte. Laatstgenoemde zit lekker in z’n vel. Hij is fel, scherp, tikkeltje geniepig, oogt hongerig in veel dingen, neemt z’n ouders mee langs de lijn en scoort aan de lopende band. Zonder arrogantie, maar met een bepaald soort teamgevoel wat ervoor zorgt dat ie vanaf minuut 1 past in dit elftal. Mooi om te zien. Na die 20 minuten vond VVAC 4 het wel genoeg, leek het. De posities werden niet goed belopen, de passes werden onzuiver, er klonk wat gezeik over en weer en het was wachten op de aansluitingstreffer. Die volgde. Op slag van rust werd het slecht uitverdedigen bij een corner afgestraft. Met 2-1 ving Joeri zijn betoog aan in de kleedkamer. Junior Tomas werd ingebracht voor Elard die steeds meer minuten kan toevoegen aan z’n palmares bij VVAC 4 en ongeacht de uitslag dit weekend, vanwege zijn eerste basisplaats, glunderend rondliep als een cavia die z’n eerste winterpeen voorgeschoteld krijgt. Hij was blij. Het gehele weekend.

Bert Vlot
Ondanks de omzettingen lukte het niet om de schwung in het team te krijgen. Ronald zat met z’n hoofd bij de tweeling thuis, Ronnie dacht aan de zwarte Piet discussie, Pleisner had zin om met de overige 10 man in het veld eenzijdige discussies op te tuigen en invaller Frank bewoog in de spits meer met z’n armen dan met z’n benen. Nee, de gelijkmaker hing in de lucht, maar wonder boven wonder en wellicht door de aanmoedigende supporters in de personen van de ouders van Stefan, Andre, TD van Zijl, de heer Duizer, Britta en Winfred, Otto en Harrie (beiden niet fit om te spelen) lukte het toch om via David een voorzet te creëren die Schelluinen in het eigen doel schoot. Het antwoord van Schelluinen volgde kort daarop. 3-2. Wat daarna gebeurde was fantastisch. Met een reflex die deed terugdenken aan de glorietijden van Bert Vlot haalde keeper Donnie een bal uit de kruising. Het was de redding van de dag die ervoor zorgde dat Schelluinen er niet op en over ging. Het was de redding die Donnie bracht tot Man van de wedstrijd. Het was de redding waardoor Theo even stopte met oliebollen bakken en de redding die de inleiding was tot de 4-2. Wederom tekende Stefan voor de geruststellende afstand. Dat Schelluinen nog op 4-3 kwam door een lichte touche van Patrick in het strafschopgebied op zijn tegenstander en de meedogenloze penalty is een formaliteit.

VVAC 4, door sommigen ervaren als het nieuwe Ajax op de Put, als arrogant, als irritant, als te fanatiek. Cruijff zou zeggen: “Je gaat het pas zien als je het door hebt”. Hoofdtrainer Ton, donderdag trainen we waarschijnlijk op veld B. Tot zaterdag thuis tegen GJS (nummer twee) om 14.30 uur op veld C.