Er is vaak meer voor nodig om als leiding na twee gespeelde wedstrijden naar witte zakdoekjes te staren. Maar de lat ligt hoog bij VVAC 4. Na het resultaat van twee verloren wedstrijden, één doelpunt voor, acht goals tegen lijkt de maat bij sommigen al vol. Tegen Asperen op zaterdag 14 november klopte zowel de instelling als opstelling niet en andersom. Afgelopen zaterdag tegen Oranje-Wit pakte omzettingen niet gelukkig uit en was de tegenstander met name de eerste helft veel sterker. Het lulletje van de week staat inmiddels twee weken thuis bij Joeri. Maar als je het ergens niet mee eens bent of zo hard zwaait dat de zakdoek kapot gaat moet je ook zeggen hoe jij denkt dat het wel beter kan. Op dit moment lijken we na 9 wedstrijden gespeeld, 12 punten en het minst productieve team uit de 3de klasse E slachtoffer van ons eigen verwachtingspatroon en teveel onder de indruk van het Sinterklaasjournaal.
Euromast
Tegen Oranje-Wit begonnen Brian, Jeroen, Menno, Harrie, Mario, Elard, Martijn, Ronald, Andre, Stefan Prins en Colin op veld B tegen een sterk team dat ons in de eerste helft compleet overklaste. De geblesseerde Joeri keek toe samen met reserves Tuit, Stefan Breedveld en Otto. We keken nog net niet met open mond naar de combinaties van het fris voetballende Oranje-Wit 6, maar we schrokken regelmatig van de druk die zij zette en de tegenstander waar we ineens oog in oog mee stonden. Een schrik zonder schreeuw en uiteindelijk zonder bal. Dit alles gebeurde onder leiding van een uitstekende scheidsrechter die de escapes van zijn collega een week eerder thuis tegen Asperen enigszins deed vergeten. Want wat daar op 14 november tussen 14.30 en 16.15 uur gebeurde is bijna voorbij het lachwekkende. Observerend vanuit de Euromast had een scheidsrechter betere beslissingen gemaakt.
Dave
Oranje-Wit combineerde sterk, maar creëerde daarentegen weinig kansen. De verdediging stond goed, maar viel letterlijk op de grond bij de 0-1. Na half ingrijpen halverwege de eigen helft door Jeroen sneed de tegenstander er doorheen en scoorde keurig de 0-1 in minuut 38. Direct daarna werd VVAC wakker. Met name Andre Vlot die een bal vanaf rechts keurig afmaakte. Niet dat Vlot zo goed was, maar hij was opvallend blij. Zijn nieuwe vriendin stond samen met haar schoonpa te kijken naar het waarschijnlijk door hemzelf geïntroduceerde fenomeen Vlot. Het mocht even baten. Er werd niet gewisseld in de rust, maar steeds vaker is er halverwege de wedstrijd het besef dat het niet zo makkelijk gaat als we dachten, als we gewend waren. Als we met name gewend waren met Dave erbij. Hij besliste wedstrijden, scoorde heel veel, was irritant snel voor verdedigers en kon heerlijk slalommen en de bal er op allerlei manier inschieten. Dat gemis is groot.
Meppel
De tweede helft begon VVAC 4 beter aan de helft. Er was meer inzet en balans in de wedstrijd. Er werden kansen niet afgerond, maar in ieder geval gecreëerd. Maar het loopt even niet voorin. Prins en Colin willen teveel. Teveel zelf. Prins goed voor veel goals vorig seizoen, vindt nauwelijks het net en Colin voert acties te lang door. Je bent nog sneller te voet in Meppel. Elard speelde samen met Mario een puike pot en een puntje was op basis van de tweede helft verdiend geweest. Maar het nagenieten van een punt in de kleedkamer werd ons niet gegund. In de een-na-laatste minuut kon een bal worden gegeven op de rechterspits van Oranje-Wit. Mario stapte verkeerd en Jeroen kon hem nooit meer inhalen. Hij schoof de 1-2 eindstand binnen.
VVAC 4 verkeert in een fase waar het niet gewend is te zijn. Maar niet getreurd, er gebeuren genoeg positieve dingen. Er worden talloze mensen van ons team binnenkort vader, de supportersaantallen nemen toe (Winfred, schoonvader Martijn, de vaders van Harrie, Mario en Joeri en Andre, Liset, Linda, Angelique, Anneke en Donnie), er is giga speaker onderweg uit Japan, de derde periode moet nog beginnen, we hebben meer punten dan VVAC 3 en het Sinterklaasjournaal is er vanavond.
Zaterdag spelen we om 12.30 uur uit bij Meerkerk. U kunt meerijden.
Realisatie: Webdesign Alblasserwaard