Briljante Boers brengt VVAC 4 drie punten

Langs de lijn kon je een speld horen vallen want de supporters lieten het zaterdag op veld A tegen GSC/ODS 3 massaal afweten, maar het deerde Guido Boers alias Donnie niets. Hij haalt het gehele seizoen de motivatie uit zichzelf en is overgestapt naar een elektrische sigaret wat hem meer energie dan ooit lijkt te geven. Zaterdag 22 februari waren weinig supporters, maar alle medespelers getuige van zijn beste wedstrijd in tijden, bekroond met twee wonderschone goals. Het waren de goals die ons uiteindelijk brachten naar een benauwde 3-2 overwinning. Met een luchtje, dat wel.

Donnie-Day
Met Brian, Joeri, Menno, Andre en Tuit als verdedigers, Ronald, Stefan en Gerard als middenvelders en Sander, Colin en Donnie in de aanval begon de wedstrijd niet zoals besproken. Te makkelijk werd de bal bij de tegenstander in de voeten geschoven en kwamen we niet aan het voetbal toe dat VVAC 4 tekent; Dominantie en strijd. De passing was zeer onnauwkeurig en op Gerard, Sander, Donnie en Andre na werd er te weinig strijd geleverd. Maar niet getreurd, vandaag was het Donnie-Day. Na een overtreding halverwege het veld op Ronald, werd de bal snel genomen op Donnie die op het juiste moment de diepte inliep. Hij twijfelde geen moment. De keeper kwam uit zijn goal om eerder bij de bal te zijn, maar taxeerde dit compleet verkeerd. Donnie was sneller en lobde de bal met buitenkant rechts over de keeper heen. Het juichen moet hij nog wat leren van Otto die vanaf de bank zijn vaste positie in de spits in gevaar zag komen, maar de goal was prachtig. De opleving van Donnie leidde niet tot een verandering in het spelbeeld. Voor rust kwam GSC/ODS 3 dan ook terecht langszij.

Passie
In de rust werd Ronald gewisseld voor Anne-Jan die na een lange tijd bij VVAC 3 weer aansloot. Hij viel sterk in de op de voorstopper positie waar Tuit in de eerst helft voetbalde tegen zichzelf. Tuit schoof door de wissel op naar rechtshalf waar hij zijn ziel en zaligheid in ettelijke duels gooide. Mooi om te zien. Ook Sander werkte in het veld alsof ‘ie constant achterna werd gezeten door iets of iemand. Het rendement is er niet altijd, maar de intentie om te winnen is minstens zo belangrijk. VVAC 4 begon mede hierdoor sterk aan de tweede helft. Met de wind in de zij rug werd het dreigender voor de goal van GSC/ODS, maar tot een goal leidde het pas in minuut 70. Out of the blue kwam de bal op rand 16 voor de voeten van Donnie die de bal niet aannam maar schitterend uithaalde, waarmee de bal over de keeper vloog en de 2-1 op de borden kwam. Niet lang daarna liep VVAC uit naar 3-1 door een prima goal van Colin die vanaf rechts naar binnen slalomde en de bal achter de keeper schoof en direct hierna werd gewisseld voor Otto. Verbolgen over dit feit liep Colin in een rechte streep naar de douche om hierna plaats te nemen naast zijn vriendin en bij z’n kind.

Vertrouwen
Na minuut 80 was het over met de pret en het speelplezier. Een vrije trap werd in die minuut moment door GSC/ODS 3 ingeschoten. Wat het nut was van de muur en de positie die Brian hierbij innam is ons nog steeds niet duidelijk, maar het feit was dat de 3-2 heel gemakkelijk binnenviel. De paniek sloeg toe. En waar Jorrit Bergsma vergat wat het woord reserve precies betekent, vergaten wij te voetballen en de kansen die we kregen af te maken. Overleven was het credo. Tactisch waren sommige spelers ook het spoor bijster. Want als je in een duel in de 16 meter dit duel verliest en bewust een overtreding maakt, omdat (quote) de bal er anders toch wel in was gegaan, aldus Andre Vlot naderhand, dan heb je:

A.) Weinig vertrouwen in je eigen keeper

B.) Veel vertrouwen in je directe tegenstander en

C.) Ontzettend veel vertrouwen in de scheidsrechter die geen penalty gaf.

En waar vertrouwen geven één van de moedigste daden kan zijn in je leven, kunnen we deze actie daar niet echt onder scharen. Het was naïef. Maar zoals gezegd, het vertrouwen werd beloond. Een penalty werd niet gegeven, wat leidde tot een –begrijpelijk- opstootje. De grensrechter raakte aardig van de leg en werd witheet. Menno zag een holmaat naar hem toe rennen en maande hem vol begrip tot rust, maar het was te laat. Op z’n Badr Hari’s vloog hij naar de scheidsrechter toe die deze wanhoopsdaad beantwoorde met rood en stuurde de tegenstander voor een ambitieuze twee minuten naar binnen om te rust te komen.

Drie punten
De laatste vier minuten die nog resteerden brachten VVAC niet meer in problemen, waardoor we weer eens drie punten kunnen bijschrijven en op drie punten van de koploper Hardinxveld kunnen gaan komen. Donnie werd unaniem verkozen tot man of the match en het lulletje-van-de-week bokaal werd met een nogal uitgebreide motivatie van Joeri overgeven aan Andre Vlot. Enige uitleg is gezien de laatste zinnen van de voorgaande alinea overbodig. Op 15 maart reizen we af naar Papendrecht. We realiseren ons dat dit nog even duurt, dus als je tijd over hebt en zin in hebt in een potje voetbal met een nieuwe trainer kun je ook eens bij het eerste gaan kijken.