VVAC 4 trekt aan, stoot af, toont pure klasse en.. wint

We zijn er weer. Met nieuwe mensen. Met een illusie armer in de beker, een waardeloze openingswedstrijd tegen Ameide 3, een gelukkig gelijkspel tegen LRC 3. En met een gespeelde winstpartij afgelopen zaterdag tegen Arkel 2 die alle clubs op de Put en in onze competitie (3e klasse F) angst inboezemt.

Andre, Ard, Brian, Colin, David, Donnie, Elard, Gerard, Harrie, Jeroen de Jong, Jeroen v M, Joeri, Mario, Martijn, Menno, Otto, Patrick, Peter, Ronald, Ronnie, Sander, Stefan P & B, Tuit en Wim zijn weer gelukkig. De competitie is begonnen, we mogen weer voetballen

Windstil

Het was wel even wennen. We liepen nog met onze hoofden in de wolken na het kampioensfeest dat voor sommigen maar niet leek te eindigen. Weekend na weekend kwamen er in de afgelopen zomer berichten binnen over een baby erbij hier, een paalzitter daar, nieuwe spelers die op de deur klopten waarvan enkelen werden binnengelaten, bruiloften en verbroken relaties, blessures, een hondenfetish en Windstil. Maar half augustus brak de realiteit aan. Het nieuwe seizoen kreeg vorm voor VVAC 4 met nieuwe namen. Jeroen de Jong en Martijn de Jong, een eeneiige tweeling uit Bleskensgraaf, durfden de promotie aan van Peursum 1 naar VVAC 4. Op lobbyen laat de leiding het namelijk -met de toestroom van nieuwe geïnteresseerde spelers in de transferperiode- zelden aankomen en vooralsnog lijkt de keuze voor de laatstgenoemde de Jong een goede. Martijn speelde zaterdag een puike pot, werd Man of the Match en genoot na in de kleedkamer. Jeroen de Jong daarentegen is gewogen en nog even te licht bevonden. We weten niet of de leiding hem onvoldoende heeft getest, maar met een rugblessure na een lichte training gecombineerd met misschien wat angst zit Jeroen voorlopig naast onze vaste supporters op de bank.

Teveel eer

Arkel 2 was afgelopen zaterdag de tegenstander op de Put en het getal achter het team maakte hen vooraf favoriet. Tijdens de wedstrijd bleek dat getallen achter teams verdomd weinig zeggen. Ze wisten niet hoe ze ons moesten bespeelden, liepen vaak klagend en zuchtend achter onze middenvelders en aanvallers aan en verloren dan ook nog met een uitslag die teveel eer doet aan wat Arkel 2 liet zien. 3-1.

Colin Stuij

Brian, Harrie, Joeri, Menno, Ard, Ronald, Ronnie, Martijn, David, Stefan Prins en Andre startten zaterdag in de basis. Tuit, Patrick, Colin en Jeroen namen plaats op de bank. Brian als sluitpost begint even wisselvallig aan het seizoen als het gehele vorige seizoen, maar pakte wel een penalty. Net als Donnie. Harrie ziet er nog hetzelfde uit als in 2005. Joeri ziet wit en is afgelopen zomer vader geworden van Lars. Menno kopt alleen met zijn achterhoofd in een springende draai. Ard moet raarder doen. Ronald introduceerde een nieuwe Lul van de week. Martijn speelde lekker. David; zie Brian + lulletje van de week. Stefan Prins is er nog niet helemaal bij en Andre is gestopt met lopen en heeft geen blessure meer. En ja, je leest het goed. Colin is er weer bij. De weddenschap toen hij vertrok was dat ie binnen drie maanden weer zou aansluiten bij VVAC 4. Hij heeft het dik een seizoen volgehouden bij VVAC 1. Waarvoor hulde! Een mooie afscheidswedstrijd en even in het zonnetje op het Klaas Heyboer is het enige wat nog ontbreekt voor Colin. We zijn blij dat hij weer terug is op het nest waar hij echt gelukkig was. En hij speelde goed. Iedereen eigenlijk. Vanaf de vijfde minuut begon het te draaien bij VVAC 4. Er werd zeker rondgespeeld achterin. Het middenveld zorgde voor veel nuttige loopacties en de aanval voor diepte en dreiging. Het combineren en de vele loopacties werden beloond in de 25ste minuut. Een schuiver van Prins in de verre hoek zorgde voor een 1-0 ruststand.

Periodetitel

Niemand was rijp voor een wissel, maar Andre werd in de rust aan de kant gehouden en Colin mocht zijn rentree maken. Onder applaus van de supporters TD van Zijl, vader Duizer, moeder van Wijk, Britta en Winfred, Linda, Anouk & Tim en Donnie was zijn eerste actie gelijk fabuleus. Een dieptepass van Martijn bracht Colin op linksbuiten in een perfecte voorzetpositie en David kopte de 2-0 keurig binnen.

Na wissels van Ard en Ronnie voor respectievelijk Patrick en Jeroen ging de ploeg evengoed door. Met drukken en heerlijke combinaties. Het enige wat ontbrak was een goal om de wedstrijd definitief op slot te gooien. Arkel kwam na een slecht verdedigende vrije trap zelfs terug tot 2-1, maar ook zij wisten getuige de ontspanning dat hier niets te halen viel behalve 1 goal. Jeroen van Muijlwijk kopte uiteindelijk in de 80ste minuut een corner van Prins strak binnen en het oordeel was geveld. De eerste driepunter voor VVAC 4 is een feit en gezien de doelstelling van een periodetitel is there more to come. Het is nog te pril voor een goede vergelijking met VVAC 1, 2 en 3 en nummertjes zeggen weinig ,maar qua puntenaantal staan we in ieder geval geen laatste.

Zaterdag wacht GJS 3 ons op in Dalem om 15 uur. VVAC 1 speelt tegen Arkel 1