VVAC 4 geeft met driepunter kleur aan ongeslagen reeks

Waar Michels onlosmakelijk verbonden is met het EK van 88, de islam verbonden is met de Koran, de PVV met Wilders, de Fransen met Napoleon en de Candlelight met Sliedrecht, is Wim Korevaar op zaterdag bijna onlosmakelijk verbonden met Leen Bakker. Maar deze zaterdag was hij zowaar op de velden van de Put te aanschouwen. En hoe. 51 Minuten lang liep hij op veld A alsof ‘ie naar matrassen aan het zoeken was en de boxspring maar niet kon vinden. Gedwee sleepte Wim zichzelf voort en zoals de pay-off van Leen Bakker luidt ‘Leuk wonen hoeft niet duur te zijn’, vertaalde Wim deze kreet tijdens de wedstrijd op geheel eigen wijze in ‘Leuk voetbal hoeft niet moeilijk te zijn’. Met één goede doeltreffende pass waar de 2-0 uit voortkwam was het hoogtepunt van Wim samengevat.

Ontelbare supporters
Keeper Brian wachtte samen met de verdedigers Joeri, Mario, Harrie en Andre middenvelders Menno, Ronnie en Ronald aanvallers Colin, Wim en Donnie Sliedrecht 7 op. De supporters lijken de weg te vinden naar het spektakelvoetbal van het Oorlogsschip VVAC 4. Het was zelfs lastig te onderscheiden wie nu wie was, maar her en der verspreidden zich vrouwen van, moeders van, vaders van langs de lijnen en zelfs binnen de lijnen lijkt het bestuur van VVAC ook eieren voor zijn geld te gaan kiezen door de voorzitter als scheidsrechter te posteren. Terecht, want ook deze middag werden deze supporters -ditmaal zonder TD Rik van Zijl die wijnen ging proeven in de Moesel- niet teleurgesteld. Het begon wat weifelend. De eerste 10 minuten was het aftasten en ook wennen aan nieuwe posities voor sommigen. Jeroen, Peter en Otto zagen samen met de fotografe Arinda vanaf de zijkant hoe na 18 minuten Ronald van Hattem de 1-0 binnenschoot. Met een goed genomen vrije trap van zo’n 20 meter afstand joeg hij de bal onderkant lat naar binnen. Een heerlijke goal. De tweede volgde kort hierop. Harrie greep goed in en speelde tegen de beste speler van Sliedrecht een zeer goede wedstrijd. Via Ronnie kwam de bal met een dieptepass bij Wim terecht. Wim had waarschijnlijk in zijn ooghoeken Colin al zien starten want speelde de bal direct door naar Colin die de 2-0 feilloos afdrukte. VVAC zat op rozen en met de opbouw van achteruit kwam VVAC met windje mee regelmatig gevaarlijk voor de goal, maar het leidde deze helft niet meer tot een doelpunt.

Bidonflesje gooien
In de rust werd Menno aan de kant gehouden voor Edwin. Hij speelde een redelijke pot, maar had blauwe knieën nadat hij onderuit was geschopt door de linkshalf van Sliedrecht. VVAC kwam weer niet goed uit de startblokken. Na 5 minuten werd Wim gewisseld voor Peter. Peter lijkt veel feller te acteren wanneer hij niet in de basis of in de rust wordt opgesteld, maar wordt ingebracht wanneer alle 22 hoofdjes naar hem kijken. Dan gaat zijn bloed borrelen, zijn blik op oneindig en rent hij doelloze kilometers op het veld. Een genot voor het oog, maar het leidde niet tot en een ommekeer van het slappe begin. We grepen half in en niet geheel onverdienstelijk kwam Sliedrecht 7 langszij. De eerste goal werd door Ronnie ingeleid. Zijn pass kwam weer eens niet aan. Sliedrecht schakelde om en frommelde de 2-1 naar binnen. De 2-2 volgde kort hierop.
Er moest wat gebeuren, maar de 11 man van VVAC waren niet bij machte te verzinnen wat dat dan moest zijn. Otto liep warm, maar zou met zijn houten hoofd van de afgelopen nacht niet gaan zorgen voor verrassingen. Toch werd Otto gebracht voor Ronnie die onder niveau presteerde. Colin schoof naar de mid-mid positie en Otto kwam erbij in de spits. Er werd per slot van rekening gespeeld voor een 3-punter en niet minder. Het pakte in eerste instantie niet goed uit. Man of the match Harrie, Ronald, Mario, Donnie en Andre waren de besten op het veld maar wisten het tij niet te keren. Na 25 minuten in de tweede helft werd Ronnie die tegenover Jeroen (verantwoordelijk voor het wisselbeleid tijdens de wedstrijd) zijn boosheid van de wissel uitte door een bidonfles richting het speelveld te gooien en naar links te kijken als hij van rechts kwam aangelopen en andersom, weer ingebracht voor Donnie. Ronnie werd op zijn mid-mid positie teruggezet en Colin weer op linksbuiten. Peter zoefde weer vanaf rechts heen en weer. Otto stond nog steeds onvermoeid stil in de spits. Het was de sleutel tot de overwinning. Ronnie had zijn boosheid in de dug-out gelaten en omgewisseld voor fanatisme. De rest van de ploeg ging er in mee. Onder leiding van Joeri stond de verdediging als een huis. Het gejuich langs de lijn zwelde aan en na 80 minuten verscheen via een dieptepass van Ronnie en het afronden door Colin de 3-2 op de borden. Kansen op 4-2 kwamen er zelfs. In de 88ste minuut werd de kans benut door Ronnie die na aangeven van Colin keurig afrondde. Otto stond nog bijna in de weg, maar gelukkig wist Ronnie de bal net naast het standbeeld in de goal te leggen.

Ongeloof
Tijdens de viering van 4-2 bereikte vol ongeloof de berichten van De Alblas derby de kleedkamer. Het was geen gerucht het was waar. De hoofdmacht wist net als VVAC 4 de eerste overwinning te behalen en ook nog eens met vier goals verschil. Het enige verschil dat blijft is dat VVAC 4 nog ongeslagen is. Vrolijk overhandigde Menno het lulleltje van de week bokaal aan Otto die blij was met zijn hoogtepuntje van die dag. Volgende week reizen we af naar Dordrecht waar we tegen GSC/ODS3 om 14.30 uur aftrappen. U kunt meerijden.