Final Call, de eindcijfers, seizoen 2019/2020

Van vergelijken word je ongelukkig. Per definitie. Maar toch. Het seizoen 2019-2020 is niet uitgespeeld, op de borden prijken de volgende cijfers; VVAC 1, 32 verliespunten, VVAC 2, 30 verliespunten, VVAC 3, 15 verliespunten, VVAC 4, 16 verliespunten. In een onderling duel met VVAC 3 winnen we.
We beginnen graag positief aan een verhaal na jarenlange afwezigheid en stilte achter en voor de camera. Het was namelijk een behoorlijk diep dal waar VVAC 4 in heeft gezeten. Sinds 2017 zijn we twee keer gedegradeerd en hebben we ons afzijdig gehouden van competitief gedrag, althans de meesten van ons. De redenen waren divers. Schaamte, onzekerheid, niet goed genoeg, niet fit genoeg, vaderschappen, maar vooral; geen punten. Seizoenen lang voetbalden we wekelijks met andere gezichten in het basiselftal die de veel te ruime shirts droegen van de kampioenen van weleer en het leverde geen zak op. Veel was belangrijk, behalve VVAC 4.Maar we voelen ons vandaag weer als herboren. Als Jezus in een Kribbe die niet kan wachten op morgen. Als Max Verstappen op de achterste startrij. Als ontdekker van het vaccin tegen Covid-19. We willen weer. Vol gas. Niet als het ouderwetse VVAC 4, allerminst, maar als nieuw. Als herboren. Als het oorlogschip met vernieuwde munitie.

Downbound Train
Na een euforisch kampioenschap in 2015 waren de twee seizoenen erna goed. We deden mee voor een periode of in ieder geval een positie in het linkerrijtje. Daarna gleden we zonder houvast naar beneden. Als een Downbound Train van Bruce Springsteen. Oorzaken waren er genoeg. Onze topspits David Pleisner was niet meer, de gebroeders de Jong kozen voor opvoeden van o.a. hun kinderen, Gerard Griffioen zette een fabriek op in Amerika, Diede Mink brak een enkel, Peter Vlot ging samen met Stefan en Mario rondjes hollen om de molen en het vrouwenelftal eiste het kunstgrasveld op. En zo kunnen we nog wel even doorgaan. Te veel verschuivingen. Te veel verlies van goede voetballers, teamspelers en leiders. Vijfde klasse, vijfde plek met een team dat in de kern VVAC 4 is gebleven is waar we nu staan. Samen met trouwe supports vader van Zijl en vader Duizer. Mijn hoed gaat af voor hen. Altijd volgend, liefdevol supporterend.

Eindrapport
Er kwam versterking terug voor al die vertrekkende spellers, dat gelukkig wel. Hieronder het verslag van alle spelers van VVAC 4 die dit seizoen kleur hebben gegeven. De genoemde cijfers zijn afkomstig van de leiders respectievelijk Daniel, Joeri en Marco T. en zijn geen garantie voor het gegeven commentaar, waarvan akte.

Ronnie Bons, de onoverwinnelijke. Schijt aan reputatie in welke vorm dan ook. Gaat altijd het duel volle bak aan. Zo’n zekerheidje in je team waarbij je weet dat er niet wordt verzaakt. Sterk seizoen, 7,5/6,5/7

Gerben de Wit: Loopt in het veld soms rond als een Caspertje. Zit veel in de kost. Denkt op trainingen ineens dat hij de nieuwe Appie Meerkerk is. Kan wel lekker hardlopen, maar moet beter aannemen en passen. Daar zijn traingen voor. Wel vaak aanwezig ondanks de vrijdagavond, 6/5/6

Wout de Jong: Peren, peren en nog eens peren. Geeft zijn seizoen een 9. Lekker uitgesproken, as always. Denkt door de oordelen heen zonder oordelen. Leeft veel in de Candlelight. Lekker blijven doen. 6,5/6,5/6,5

Ronnie van Sinttruije: De backbone van VVAC 4. Liep minder vaak van het veld. Kan nog steeds verongelijkt zijn zonder naar zichzelf te kijken. Soms bewust bescheiden. Is de beste mid-mid van VVAC 4, maar als niks lukt de slechtste van het veld zonder erover heen te komen. Moet meer in de 16 komen van tegenstander. 7/7/6,5

Joeri van Zijl: De kapitein van VVAC 4. Dat vinden sommige mensen irritant om te lezen. Heerlijk. Draaide een goed seizoen. Kan soms wel echt heel slecht inpassen. Maar nog redelijk snel. Moet letten op zijn spierkracht. Neemt drastisch af. Stuwende en meer ook stillere kracht achter het herboren VVAC 4. Is verliefd op voetbal. 7/-/7

Ronald van Hattem: Voormalig kapitein van VVAC 4. En ergens wil hij het wel zijn. En kan hij het denk ik ook nog. Te veel ligt er op de weg. Maar minder dan een jaar geleden. Verlangt nog vaak naar de Trance Energy bus. Gooi je luiheid erin en zwaai ernaar. Draaide lekker hoor. 7/6/7

Arjan Booij: De snelste in ons team. Met de inhoud van een gezaagde platte schildpad. Je had hem er graag bij. Doelgericht, snel en als hij er was hij had er ook wel zin in. Straalde geluk uit. 6/6,5/7

Otto Meerkerk: Baalt dat hij niet op zichzelf kan stemmen bij Man of the Match. Is te vaak niet aanwezig. En toch. Als hij er was wist je dat de bal werd aangenomen en zuiver werd gekaatst en had je hem onuitgesproken er graag bij. Hij houdt met voorbehoud van voetballen. Overgave graag. 5,5/6/7

Mark Bot: De echte doorzetter. En ook al wil hij liever anders worden benoemd. Het is er eentje uit dat hout. Hij gooit alles erin. Is kritisch op zichzelf en op kritiek. Wil meer, maar kent zijn begrenzingen. Gaat drie keer skiën. Verwacht meer en gaat dat ook nog krijgen. Uiteindelijk. 6,5/7/7

Harrie Duijzer: Lieve Harrie. Alles werd anders in dit seizoen. En toch is daar de lach, de pass en VVAC 4. Aanvoerder. 6,5/6,5/6

Giovanni Diaz: Zijn vriendin was er net zo graag als Diaz. En dat zegt te veel. Kan ook meer. Zeg hardop gedag tegen luiheid en verwelkom Diaz. Want in optima forma de beste linksbuiten van VVAC 4. Mist nog te veel om goed te zijn. Zoek maar. We helpen je graag. 6/5,5/5

Elard de Raad: Kan vissen vanuit zijn tuin in de Graaf. Doet dat vaker dan voetballen gokken we. Organiseert veel ongeorganiseerde BBQ’s. Totaal 1x getraind en 1x een wedstrijd gefloten nadat alle zenuwen waren overwonnen. Waarvoor dank. Vertrekt wederom bij VVAC 4. 6/2/1

Leider Daniel: Met pijn in het hart en in de rug niet meer aan voetballen toegekomen. Maar het spelletje is hem lief. Zo lief. Het type wat je er graag bij hebt zonder dat je dat beseft. Type ook dat veel praat en niet stoort. Dicteert maar niet als dictator. Beïnvloedbaar, onzeker ergens. Maar zonder schild. Nul wedstrijden gevoetbald. -/7/8

Coen Bakker: Volgens sommigen de revelatie van het seizoen. Groeide ook naarmate seizoen vorderde. Werd zekerder. Belandde na de gescoorde penalty tegen Papendrecht 8 (eindstand 15-0) definitief in het Paradijs. Speelde naar zijn kunnen een bovengemiddeld goed seizoen. Moet werken aan inpassen. Doen de dameselftallen beter. 7,5/6,5/6,5

Ard Visser: Zoekend. De ene zaterdag weergaloos, de andere zaterdag dolend. Tandenknarsend. Armen in de lucht, wijzend. Niet naar zichzelf. Zoekend. En scorend. Oogt fysiek nog als een 16-jarige. Wil diep van binnen zoveel meer dan hij zegt. 8/6/5

Andre Vlot: Papa geworden. Vindt nog net zoveel irritant als vorig jaar. Way of live. Is wel de spits van het seizoen geworden. Neusje voor de goal. Juicht niet lekker, maar scoort als een bezetene. Net als Ronnie een backboner. 8/7/7

Marco Tuiten: Voetbalde bovengemiddeld. Kijkt je nooit aan als hij invalt. Alsof zijn hoofd niet meer bestuurbaar is. Maar bij een eerste succesvolle kaats rent hij erop los. Alsof hij vergeet waar hij is. Houden zo. Lekker seizoentje. 7,5/7,5/-

Jeroen van Muijlwijk: Schrijft helemaal niet graag over zichzelf. Dan maar feiten. Geen blessure dit seizoen. Wel kinkhoest en Why tell me Why, 7,5/7/7

De Man van het Seizoen is niet gebaseerd op de cijfers die hierboven zijn gegeven door de drie leiders, maar door een stemming gehouden onder alle spelers van VVAC 4 volgens het model van het Songfestival. Er is uiteindelijk op totaal 10 spelers gestemd. Hieronder de uitslag:

1. Andre Vlot, 110 punten, Man van het Seizoen
2. Ronnie van Sinttruije, 69 punten
3. Coen Bakker, 47 punten
4. Ard Visser, 40 punten
5. Jeroen van Muijlwijk, 28 punten
6. Mark Bot, 25 punten
7. Ronnie Bons, 14 punten
8. Marco Tuiten, 12 punten
9. Arjan Booij, 12 punten
10. Joeri van Zijl, 7 punten

Geluid De stilte ligt achter ons. Het transferseizoen dat voor onze leiders nooit sluit, is aangepakt om het tij verder te gaan keren. Jongens van het kampioenselftal keren terug als mannen. Zo hebben Patrick Lanser, Colin Stuij en Menno van Driest de eed weer afgelegd om zich ongecontroleerd over te geven aan VVAC 4. Met maar één doel. Kampioen 2020-2021.

Dit seizoen was als een final call om er iets van te maken. Dat hebben we gedaan en het smaakt, ruikt, proeft gelijk naar meer. En meer gaat er komen. Zonder volumeknop gaat het geluid van VVAC 4 aan. We willen weer de beste zijn van onze competitie. We willen wijzen met een papieren vinger. Maar bovenal willen we weer achter een bal aan gaan rennen. Met jullie.