VVAC 4 ontwaakt op tijd

De eerste helft was zaterdag als een pruttelende Lada in en tegen Arkel 3. Als een PVV in een gedoogkabinet. We wilden wel, maar het lukte niet. Het duurde welgeteld 45 minuten voordat de juiste versnelling werd gevonden en de 1-5 overwinning, enigszins geflatteerd, maar zeker terecht op de borden kwam. Het wordt bijna eentonig, maar wie anders dan Man of the Match David Pleisner, godenzoon, trok voor het leeuwendeel de overwinning naar VVAC 4 toe met drie treffers.

Schaatsen
Het was even spannend voorafgaand aan de wedstrijd wie de dienst zou gaan draaien, door het vele rechtstreekse verkeer naar Arkel, maar na enig onzinnig gemompel van de leiding hierover wierpen Patrick en Stefan Prins zich op als vrijwilligers. Samen met hen begonnen ook Brian, Joeri, Jeroen, Andre, Ronald, Elard, Ronnie, Otto en Menno (als verrassende rechtsbuiten) in de basis van VVAC 4. Het trio Ard, Peter en David nam plaats op de bank. Het lijkt alsof de tegenstander zich extra oplaadt als de koploper op bezoek komt, want met 1 punt uit 9 wedstrijden hadden we toch niet zoveel inzet verwacht van Arkel 3 dat brutaal het initiatief naar zich toetrok. Het was alsof VVAC 4 onder het ijs zwom happend naar adem en Arkel 3 op datzelfde ijs fluitend schaatste op zoek naar de zoveelste aanval. Het was dan ook volkomen terecht dat zij op voorsprong kwamen. We dekten op teveel meter, dekten niet door, verstoorden te laat de aanval en konden voorin geen vuist maken en de bal vasthouden. De enigen die zich deze helft onderscheidden waren Patrick met zijn onverzettelijke vechtlust om iedere wedstrijd drie punten te pakken, Brian die een schot katachtig en met een uitschuifarm uit de kruising wist te halen en Stefan Prins die met een bewust en mooi schot de bal op slag van rust over de keeper heen schoot. Even verbaast als de supporters/geblesseerden Donnie, Tuit, vaders Duizer, van Zijl en familie Vlot gingen we rusten met een 1-1 tussenstand.

Steven Petrosino
Er moest wat veranderen tijdens de rust en dat gebeurde. Terwijl Peter de meeste minuten maakt als warmloper, werden David en Ard ingebracht voor Menno en Otto, waardoor Patrick naar de voorste linie werd geschoven en Ard op de backpositie terecht kwam. Er hadden meerdere gewisseld kunnen worden, maar voorin wisten we domweg niets te creëren. De nutteloze acties van Menno die zichzelf meer kwijt was dan de bal brachten geen kansen en Otto kwam te weinig voor in het spel.De omzettingen sorteerden direct effect. Er kwam meer energie in de ploeg. We dekten beter door, zaten heerlijk kort en in no time kwamen er kansen. Vooral Dave onderscheidde zich op een manier waardoor het publiek -dat bij Arkel 1 niets meer te zien had- zich voegde langs de lijn bij de andere supporters. David tekende voor een hattrick. En dat deed hij nog snel ook. Niet zo snel als Steven Petrosino die in 1,3 seconde een 1 liter bier atte, maar binnen 20 minuten was de stand uitgebouwd naar 1-4. En dat deed Dave op de manier die we van hem kennen. Hij juicht alsof het van tevoren bekend was dat hij de score zou opkrikken. Hij juicht bijna hetzelfde als Stefan Prins. Reserve Otto juichte harder dan David. Met name bij de 1-3 had dat wat uitbundiger gemogen. Hij schoot de bal vanaf hoek 16 met buitenkant rechts om de keeper van Arkel heen zonder stuit in het net. Heerlijk. Ook de 1-5 komt voor het grootste gedeelte op zijn conto. Hij gaf na een goede actie de bal strak voor en Otto kon, na balend te zijn weggelopen tijdens het praatje en de wissels van Joeri in de rust, weer lachend teruglopen naar de kleedkamer. Otto scoorde de 1-5 eindstand.

Herbstmaister
Het gaat goed met VVAC 4. Twaalf gespeeld en 31 punten. Daar liggen sommige trainers wakker van. En dat is niet eens zo dom. Het is zaak erbij te blijven. Het voelt de laatste wedstrijden te fragiel, te afhankelijk van een paar goede spelers en de basis elf fluctueert door afwezigen en geblesseerden best veel. Het is tegelijk een kracht om juist vanuit dat te voetballen. Dat is genieten. Zaterdag sluiten we de eerste helft van het seizoen af thuis tegen Hardinxveld. We verwachten niet per se bloemen omdat we Herbstmaister zijn, maar een rondje pils is altijd welkom in de kleedkamer, evenals een klein applausje van wat prominenten binnen de club.

In het nieuwe jaar wacht in ieder geval de Nieuwjaarswedstrijd tegen de jongens van VVAC 2 en 3. Een lekker en relaxt opwarmertje denken we zo.