VVAC drijft weg van strijd om kampioenschap

I don’t need no money, fortune or fame. I’ve got all the riches, baby, one man can claim. Well, I guess you’d say What can make me feel this way?
My Girl, My Girl

De Temptations raken met deze zinnen uit het nummer ‘My Girl’ de toon die we in de week als VVAC 4 in de aanloop naar de clash met Almkerk 3 meer en meer gingen voelen en sommigen letterlijk uitspraken; We voelden ons rijk met het kampioenschap nu nog duidelijker in het vizier na de 4-0 overwinning tegen Nivo Sparta. In het nummer van de Tempations gaat over ‘My Girl’ bij VVAC 4 de metafoor voor kampioenschap. We waren blij. Niets maakte meer veel uit met betrekking tot ons werk of privéleven. Kampioen worden, daar draaide onze ademhaling om.

Na zaterdag is het het ‘Zo ver weg’ van Guus Meeuwis meer van toepassing. We speelden 2-2 gelijk tegen Almkerk. Onterecht en een gestolen punt zoals de leider van de tegenstander het verwoordde, maar dat is iedereen -na de kratjes bier die concurrent GJS schonk aan Almkerk- na dit resultaat alweer vergeten. We zijn weer met onze gedachten bij het werk en thuis, maar we slapen slecht.

Springend konijn
We begonnen met nogal wat wijzigingen. De weelde van 14 man op de training en 17 man op de lijst, maakte plaats voor mensen die donderdag niet zo veel zin hadden om te komen trainen en voor mensen die toch wel genoeg spelers op de lijst zagen staan en andere dingen gingen doen op de zaterdag. We trainden met 9 mensen en stonden met 14 op de lijst. Onderschatting lag niet op de loer, het was er. Brian, Andre, Jeroen, Harrie, Patrick, Elard, Ronnie, Ronald, Otto, Stefan Prins en Gerard waren de mannen die startten aan de wedstrijd. Het was rommelig. Ballen kwamen vaak niet aan en de tegenstander had duidelijk hun zinnen gezet op deze pot. Ze speelden sterk en kort op de man waar mensen als Elard, Ronnie en Otto het zichtbaar moeilijk mee hadden. Toch kwam Almkerk er niet echt doorheen. Het aantal kansen en momenten dat ze over de helft kwamen was nihil en ook wij creëerden te weinig. Maar dan was daar ineens de rechtshalf, -buiten of -back van Almkerk. Hij trok halverwege de eerste helft van links naar binnen en schoot prachtig raak in de verre kruising. Geen houden aan voor keeper Brian en het is onbegrijpelijk dat deze speler niet in het elftal van de week staat bij VV Almkerk. VVAC kwam kort erna langszij. Ronnie had zich vrij gespeeld van zijn tegenstander en schoot beheerst de 1-1 binnen. Een zucht van verlichting ging door het elftal, maar we zetten niet door. Sterker, Almkerk kwam op voorsprong. De rechtshalf speelde vol verbazing van zichzelf Stefan Prins uit en creëerde een vrije trap na overtreding van Prins. De bal lag een goede 20 meter van de goal, maar het is goed mogelijk dat Brian dat helemaal niet door had. Want de 2-1 komt voor 99% op zijn naam en op 1% op naam van degene die schoot. Of zijn gedachten nu waren bij een trampoline springend konijn, Menno met een hond met ooglap in zijn handen of bij Dennis Bergkamp die aan een lollie likt, we weten het niet, maar in ieder geval niet bij de buitengewoon slecht genomen vrije trap die pal voor rust net naast de paal binnenstuitte. Wim had ‘m gehouden.

Kratje GJS
Joeri pakte in de rust het woord. ‘Niemand scoort hier een voldoende’ was de opening van Joeri. De kleedkamer bleef stil, maar het feit dat zij domweg sterk speelden en nauwelijks kansen kregen werd vergeten in het negatieve relaas van leider Joeri. Otto werd gewisseld voor David, we hadden geen reservekeeper bij ons en Elard werd uit zijn lijden verlost door Mario, want wat Elard liet zien in de wedstrijd leek meer op iemand die ook een kratje van GJS toegezegd had gekregen. Alleen het ingooien ging goed.

De tweede helft met wind in de rug ging het wel iets beter dan de eerste helft, maar Almkerk hield keurig stand. Via een corner kwamen na 60 minuten spelen terecht langszij. Ronnie nam de corner en de keeper van de tegenstander gaf het laatste zetje. 2-2. VVAC drong aan, supporters Van Zijl, Duizer, Tuit, Winfred en Britta spoorden ons aan, maar het ging niet meer. Niet dat de koek op was, maar het lukte niet meer.

10.30
Met vijf verliespunten meer dan GJS is het kampioenschap van ons afgedreven. Niet dat het niet meer kan, want GJS moet vier wedstrijden inhalen en tja, het omkoopgeld gaat ook een keer op. Zaterdag wacht ons Raptim, om 10.30 uur in Dordrecht. Als je komt supporten, meer dan hulde, en doe je mee voor de prijs om de wedstrijdbespreking op 18 april mee te maken thuis tegen Sleeuwijk 4.